Door Stefan Vink.

Om 8:15 lopen we weg bij het hotel om wederom een dag ondergedompeld te worden in het gevoel dat High Tech High heet. Zoals een docent op de basisschool Naranca het maandag verwoordde: “You are in for a treat”. En smullen was het. Zelfs het ontbijt was waar we op gehoopt hadden, met veel fruit en gezonde versnaperingen. Het was een dag waarin we hands on bezig gingen in twee verschillende groepen. Een voor de beleidsmakers en schoolleiders en een voor de docenten.

Focus van de groepen:

  • Docenten: Hoe ontwikkel je een project volgens het High Tech High protocol?
  • Beleidsmakers en schoolleiders: Wat is de filosofie van High Tech High en hoe zorg je ervoor dat alle neuzen dezelfde kant op staan?

Voordat het dagprogramma begon, was er nog een uurtje tijd om mee te maken hoe de leerlingen naar school werden gebracht en de lessen werden opgestart. Op de elementary school betekende dit vooral dat de leerlingen de vele beesten in de hokken verzorgen en dat kleine groepjes leerlingen naar een voorlezende docent luisteren. Niet heel speciaal zou je denken, maar de sfeer waarin dit tafereel plaatvond is op z’n minst bijzonder te noemen. In de zaal waar we ons ontbijt hebben gekregen zitten anderen van ons te dromen over hoe we dit High Tech High gevoel bij ons thuis kunnen laten ontstaan. Want dat het een gevoel is en geen systeem wordt maar weer eens duidelijk gemaakt wanneer twee leerlingen een andere delegatie rondleiden alsof ze nooit iets anders gedaan hebben.

projectontwerp

Rond 10:00 begint het programma en wordt een deel van de groep meegenomen naar een andere ruimte. Bij de docenten verschijnen Allie en Jordan die vol enthousiasme beginnen aan hun workshop en door de manier waarop ze dit begeleiden, merk je dat dit echte professionals zijn.

Show with your fingers how much more time you need for finishing

Raise your hand in the air if you can hear me

Een kleine greep uit een schijnbaar onuitputtelijk repertoire van didactische vaardigheden.

Na het bekijken van een groot aantal HTH-projecten, wordt ons verteld dat de kwaliteit van de projecten geborgd wordt door een checklist met betrekking tot Complexity, Craftmanship en Authencity. Het lijkt een moeizaam proces, maar er wordt ons verzekerd dat de thema’s sterk verweven zijn en dat een focus op een daarvan vaak al een hoogwaardige opdracht oplevert.

Het ontwikkelen van onze eigen opdracht begint met het brainstormen over een eindproduct. Binnen vijf minuten moeten we vijftig verschillende uitkomsten formuleren. Restaurant, boek, pretpark, poster, film, festival en nog vierenveertig andere producten verschenen er op ons vel. Na de brainstorm moesten we in de “Yes and”-fase een van de meest veelbelovende producten verder uitdiepen. Na een minuut of twintig was onze conclusie dat je wanneer je een pretpark als product neemt enorm veel content hebt waar leerlingen echt wat van kunnen leren.

Tijdens de lunch zitten zeven leerlingen volkomen relaxed tegenover zeker vijftig volwassenen klaar om onze vragen te beantwoorden. Op een leerling na zijn ze allemaal zeer royaal met hun antwoorden en komen er haarscherpe analyses op vragen als: wat onderscheidt een goed project van een minder goed project en wat zijn de eigenschappen van een docent die als stimulerend worden ervaren?

project tuning

Na de lunch heeft Edrick nog een laatste workshop voor ons in petto: project tuning. Project tuning gaat volgens een van de vaste protocollen die High Tech High hanteert. Het wordt ook gelijk duidelijk hoe belangrijk deze protocollen zijn. Het gebruik ervan voelt in het begin onwennig, maar zorgt voor een zeer hoge effectiviteit. Hoe vaak zitten wij niet in een eindeloze vergadering waarbij je na afloop het gevoel hebt dat er veel te veel gezegd is over thema’s die niets toevoegen aan de kwaliteit van het onderwijs?

Het project tuning protocol beslaat slechts 45 minuten, waarin zeven stappen worden doorlopen. Hierin is zelfs een reflectie op het protocol opgenomen. Na deze laatste 45 minuten waarin we een project hebben besproken waar ik persoonlijk mee aan de slag zou willen, zit ik niet alleen vol inspiratie, maar heb ik ook concrete aanknopingspunten om dit project op korte termijn al te kunnen introduceren.

Om in Amerikaanse termen te blijven…. Amazing

Join the conversation! 2 Comments

  1. […] op deze blog (hier en hier) wordt uitgelegd hoe projecten tot stand komen. Daarvoor hebben ze in de praktijk beproefde […]

    Like

    Beantwoorden
  2. […] op deze blog (hier en hier) wordt uitgelegd hoe projecten tot stand komen. Daarvoor hebben ze in de praktijk beproefde […]

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

About Dick van der Wateren

Sinds voorjaar 2017 heb ik een filosofische praktijk, De Verwondering, in Amsterdam. Daar heb ik gesprekken met volwassenen zowel als jongeren. Ik sta voor de klas op het Eerste Christelijk Lyceum in Haarlem en begeleid dagelijks talentvolle en begaafde leerlingen die meer uitdaging nodig hebben, of coach leerlingen die een probleem hebben waar we samen een oplossing voor vinden. Ik heb een jarenlange ervaring als aardwetenschapper (o.a. in Antarctica en Afrika) en wetenschapsvoorlichter. Werken met jongeren is mijn passie. Voor mij zijn tieners zo'n beetje de leukste mensen. Ze hebben een enorme levenslust, zijn creatief, hebben originele ideeën - soms op het bizarre af - en kunnen zich nog alle kanten op ontwikkelen. Ik beschouw het als een voorrecht aan die ontwikkeling te kunnen bijdragen.

Categorie

High Tech High, onderwijs, projectonderwijs

Tags